| พระไตรปิฎก | เล่มที่ 10 |
| นิกาย | ทีฆนิกาย |
| ผู้แสดงธรรม | พระพุทธเจ้า |
| ผู้ฟัง | ปัญจสิขะ คันธรรพบุตร |
| สถานที่ | ภูเขาคิชฌกูฏ กรุงราชคฤห์ |
| Link | มหาโควินทสูตร |
มหาโควินทสูตร ในทีฆนิกาย เป็นพระสูตรที่เล่าเรื่องราวของพระโพธิสัตว์นามว่า "มหาโควินทะ" ผู้เป็นมหาอำมาตย์ผู้ทรงปัญญาของพระเจ้าเรณูในอดีตกาล ก่อนที่พระองค์จะตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า.
เนื้อหาหลักกล่าวถึงมหาโควินทะที่ได้ทำหน้าที่แบ่งแผ่นดินออกเป็นเจ็ดส่วน และชักชวนให้กษัตริย์ทั้งเจ็ดปกครองด้วยธรรม เพื่อประโยชน์สุขแก่เหล่าประชาราษฎร์. หลังจากนั้น ท่านได้ออกบวชเป็นดาบส บำเพ็ญพรหมวิหารสี่ (เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา) จนสำเร็จฌาน และจุติไปบังเกิดในพรหมโลก.
พระสูตรนี้แสดงให้เห็นถึงบุพกรรม บารมี และปัญญาอันยิ่งใหญ่ที่พระพุทธเจ้าได้สั่งสมมาตลอดหลายภพหลายชาติ เพื่อประโยชน์ตนและประโยชน์ผู้อื่น รวมถึงการเป็นแบบอย่างในการดำเนินชีวิตที่เปี่ยมด้วยคุณธรรมและการแสวงหาความสงบทางจิตใจ.
| พระสูตร | ผู้แสดงธรรม |
|---|---|
| มหาปทานสูตร | พระพุทธเจ้า |
| มหานิทานสูตร | พระพุทธเจ้า |
| มหาปรินิพพานสูตร | พระพุทธเจ้า |
| มหาสมยสูตร | พระพุทธเจ้า |
| มหาสติปัฏฐานสูตร | พระพุทธเจ้า |
| สักกปัญหสูตร | พระพุทธเจ้า |
| มหาสุทัสสนสูตร | พระพุทธเจ้า |
| ชนวสภสูตร | พระพุทธเจ้า |