วัดนางสาว

วัดนางสาว

วัดนางสาว ตั้งอยู่ที่ตำบลท่าไม้ อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร มีประวัติความเป็นมาที่ยาวนาน สันนิษฐานว่ามีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา.

ตามตำนานเล่าว่า ในสมัยอยุธยาตอนปลาย เกิดสงครามกับพม่า ชาวไทยกลุ่มหนึ่งได้อพยพหนีภัยสงครามมายังบริเวณวัดร้างริมแม่น้ำท่าจีน ซึ่งในขณะนั้นมีทหารพม่าลาดตระเวนผ่านมา จึงเกิดการสู้รบขึ้น บรรดาชายฉกรรจ์ได้เข้าร่วมต่อสู้ ขณะที่คนชรา ผู้หญิง และเด็กๆ ได้หลบซ่อนตัวอยู่ในโบสถ์เก่าแห่งหนึ่ง. ในกลุ่มผู้หลบซ่อนนี้ มีหญิงสาวสองพี่น้องที่กลัวมาก จึงได้อธิษฐานต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ว่า หากรอดพ้นอันตราย จะช่วยกันบูรณะโบสถ์และสร้างวัดขึ้นใหม่. หลังจากสงครามยุติลง ทั้งสองพี่น้องได้กลับมายังวัดตามคำอธิษฐาน. พี่สาวเห็นว่าโบสถ์ชำรุดทรุดโทรมมาก จึงได้ไปสร้างวัดใหม่ชื่อ "วัดกกเตย" (ปัจจุบันถูกน้ำพัดจนพังทลายไปแล้ว) ส่วนน้องสาวได้ดำเนินการบูรณะโบสถ์เก่าและสร้างวัดขึ้นใหม่ตามที่ตั้งใจไว้ ตั้งชื่อว่า "วัดพรหมจารีย์ราม". ต่อมา ชาวบ้านนิยมเรียกว่า "วัดน้องสาว" ซึ่งเพี้ยนมาเป็น "วัดนางสาว" ในปัจจุบัน.

โบสถ์มหาอุตของวัดนางสาวมีลักษณะพิเศษคือ มีฐานโค้งเป็นรูปเรือสำเภา ก่ออิฐ และมีประตูเข้าออกเพียงประตูเดียวไม่มีหน้าต่าง ซึ่งเป็นรูปแบบที่นิยมสร้างในสมัยอยุธยาตอนปลาย. ภายในโบสถ์ประดับด้วยจิตรกรรมฝาผนังลงรักปิดทองที่งดงาม. นอกจากนี้ ภายในวัดยังมีวิหารที่งดงาม เช่น วิหารที่ประดิษฐานหลวงพ่อดำ และหลวงพ่อวัดป่าเลไลย์จำลอง ซึ่งโดดเด่นด้วยบันไดพญานาคและรูปปั้นยักษ์ทวารบาล. วัดนางสาวได้รับการยกย่องให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างเมื่อปี พ.ศ. 2513.