วัดราชบุรณะ

วัดราชบุรณะ

วัดราชบุรณะ เป็นพระอารามหลวงชั้นโท ชนิดราชวรวิหาร ตั้งอยู่เลขที่ 119 เชิงสะพานพระพุทธยอดฟ้า ฝั่งพระนคร เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร เดิมชื่อ "วัดเลียบ" สร้างขึ้นก่อนสมัยกรุงธนบุรี

**ประวัติโดยย่อ:**

* **สมัยอยุธยาตอนปลาย:** วัดเลียบถูกสร้างขึ้นในสมัยนี้
* **สมัยรัตนโกสินทร์:**
* รัชกาลที่ 1: สมเด็จเจ้าฟ้ากรมหลวงเทพหริรักษ์ ทรงบูรณปฏิสังขรณ์วัดเลียบและสถาปนาขึ้นเป็นพระอารามหลวง พระราชทานนามว่า "วัดราชบุรณะราชวรวิหาร"
* รัชกาลที่ 2: โปรดให้สร้างพระอุโบสถและพระวิหารขึ้นใหม่ และนำพระพุทธรูป 162 องค์จากหัวเมืองมาประดิษฐาน
* รัชกาลที่ 3: โปรดให้ขุดคูรอบพระอาราม และสร้างพระปรางค์ใหญ่ขึ้นองค์หนึ่ง
* รัชกาลที่ 4: ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ เนื่องจากมีการตัดถนนตรีเพชรผ่านกลางวัด
* สงครามโลกครั้งที่ 2: วัดได้รับความเสียหายจากระเบิดทางอากาศ ทำให้พระอุโบสถ พระวิหาร และกุฏิเสียหายมาก
* **หลังสงคราม:**
* พ.ศ. 2488: มีมติยุบเลิกวัด
* พ.ศ. 2491: ได้รับอนุมัติให้ปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่
* พ.ศ. 2503: พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช เสด็จฯ ทรงยกช่อฟ้าและเททองหล่อพระประธาน

วัดราชบุรณะเคยเป็นที่ประทับของสมเด็จพระสังฆราช และเป็นที่จำพรรษาของพระภิกษุที่มีชื่อเสียง เช่น สมเด็จพระศรีสมโพธิราชครู (ขรัวอีโต้) และขรัวอินโข่ง

ปัจจุบัน วัดราชบุรณะได้รับการบูรณะและเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญ