Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 17 หน้าที่ 485

เล่ม มมร. 17 หน้า 485 ข้อ 108
คุณท่าน. ความไม่ตีเสมอ มีไว้เพื่อดับกิเลสของบุคคลผู้มักตีเสมอเขา. ความไม่ริษยา มีไว้เพื่อดับกิเลสของบุคคลผู้มีความริษยา. ความไม่โอ้อวด มีไว้เพื่อดับกิเลสของบุคคลผู้โอ้อวด. ความไม่มีมารยา มีไว้เพื่อดับกิเลสของบุคคลผู้มีมารยา. ความเป็นคนไม่ดื้อดึง มีไว้สำหรับกิเลสของบุคคลผู้ดื้อดึง. ความไม่ดูหมิ่นท่าน มีไว้สำหรับของกิเลสของบุคคลผู้ดูหมิ่นท่าน. ความเป็นผู้ว่าง่าย มีไว้เพื่อดับกิเลสของบุคคลผู้ว่ายาก. ความเป็นผู้มีกัลยาณมิตร มีไว้เพื่อดับกิเลสของบุคคลผู้มีบาป- มิตร. ความไม่ประมาท มีไว้เพื่อดับกิเลสของบุคคลผู้มีความประมาท. ความเชื่อ มีไว้เพื่อดับกิเลสของผู้ไม่มีศรัทธา. ความละอาย มีไว้เพื่อดับกิเลสของบุคคลผู้ไม่มีหิริ. ความสะดุ้งกลัวต่อบาป มีไว้เพื่อดับกิเลสของบุคคลผู้ไม่มี โอตตัปปะ. ความเป็นพหูสูต มีไว้เพื่อดับกิเลสของบุคคลผู้มีสุตะ ( การ ศึกษา) น้อย. การปรารภความเพียร มีไว้เพื่อดับกิเลสของบุคคลผู้เกียจคร้าน. ความเป็นผู้มีสติมั่น มีไว้เพื่อดับกิเลสของบุคคลผู้มีสติหลงลืม.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka