พระไตรปิฎก

เราเป็นผู้ครอบงำธรรมทั้งปวง รู้ ธรรมทั้งปวง ได้ติดข้องในธรรมทั้งปวง ละ เว้นธรรมทั้งปวงไปในธรรมเป็นสิ้นตัณหา เพราะรู้ยิ่งด้วยตนเอง เราจะพึงแสดงใครเล่า ว่าเป็นอาจารย์ อาจารย์ของเราไม่มี ผู้ที่ เหมือนเราไม่มี ผู้ที่เทียบเสมอเราไม่มี ใน โลกทั้งเทวโลก ความจริงเราเป็นพระอร- หันต์เป็นศาสดาผู้ยอดเยี่ยมเป็นเอกเป็นสัม- มาสัมพุทธเจ้า เป็นผู้เย็น ดับกิเลศแล้ว เราจะไปราชธานีของชาวกาสีเพื่อประกาศ ธรรมจักร โดยหมายจะย่ำอมฤตเภรีกลอง ธรรม ในโลกที่มืดมน. อุปกอาชีวกถามเราว่า เหตุใดท่านจึงปฏิญาณณว่าเป็นอรหันตอนันต ชินะ เราจึงกล่าวคาถาตอบว่า ผู้ที่ถึงอาสวักขัยเช่นเรา ย่อมเป็น ผู้มีนามว่าชินะ เพราะเราชนะบาปธรรมทั้ง หลายแล้ว ฉะนั้น เราจึงมีนามว่า ชินะ. เมื่อเรากล่าวตอบอย่างนี้ อุปกอาชีวกนั้นได้กล่าวว่า เป็นเช่นนั้น หรือ ท่าน แล้วสั่นศีรษะ แยกทางไป. โปรดปัญจวัคคีย์ [๓๒๖] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจาริกไปโดยลำดับ ถึงป่าอิสิ ปตนมฤคทายวัน กรุงพาราณสี เข้าไปหาพวกภิกษุปัญจวัคคีย์. พวกภิกษุ ปัญจวัคคีย์เห็นเราเดินทางมาแต่ไกล จึงได้นัดหมายกันว่า ท่านพระสมณโคดม พระองค์นี้เป็นผู้มักมาก คลายความเพียร เวียนมาเพื่อความเป็นผู้มักมาก