Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 19 หน้าที่ 250

เล่ม มมร. 19 หน้า 250 ข้อ 485
[๔๘๕] " พราหมณ์และคฤหบดีทั่งหลาย ความประพฤติเป็นธรรมและ ความประพฤติสม่ำเสมอทางกายมี ๓ อย่างแล. ความประพฤติเป็นธรรม และความประพฤติสม่ำเสมอทางวาจามี ๔ อย่าง. ความประพฤติเป็นธรรม และความประพฤติสม่ำเสมอทางใจมี ๓ อย่าง " พราหมณ์และคฤหบดีทั้งหลาย ก็แลความประพฤติเป็นธรรมและ ความประพฤติสม่ำเสมอทางกาย ๓ อย่าง เป็นอย่างไร คือ ๑. พราหมณ์และคฤหบดีทั้งหลาย บุคคลลางคนในโลกนี้ ละการฆ่า สัตว์ เป็นผู้เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์วางกระบองลง วางศัสตราลง มีความ ละอายประกอบด้วยความเอ็นดูเป็นผู้มีความเอื้อเฟื้อและความสงสารในสัตว์ ทั้งหมดอยู่. ๒. ละการลักทรัพย์ เป็นผู้เว้นขาดจากการลักทรัพย์ เป็นผู้ไม่ถือ เอาทรัพย์สมบัติของคนอื่น จะอยู่ในบ้านหรืออยู่ในป่า ซึ่งเขาไม่ได้ให้อันเป็น ส่วนแห่งการขโมยนั้น. ๓. ละความประพฤติผิดในกามทั้งหลาย เป็นผู้เว้นขาดจากความประ พฤติผิดในกามทั้งหลาย ไม่ละเมิดจารีตในผู้หญิงที่แม่ปกครอง พ่อ ปกครอง ทั้งพ่อและแม่ปกครอง พี่น้องชายปกครอง พี่น้องหญิงปกครอง หญิงมี ผัว หญิงที่อยู่ในเขตหวงห้ามโดยที่สุดแม้แต่หญิงที่ชายคล้องพวงมาลัย ให้ เห็นปานนั้น. อย่างนี้แล พราหมณ์เละคฤหบดีทั้งหลาย จัดเป็นความประพฤติเป็น ธรรมและความประพฤติสม่ำเสมอทางกาย ๓ อย่าง. " พราหมณ์และคฤหบดีทั้งหลาย ความประพฤติเป็นธรรมและความ ประพฤติสม่ำเสมอทางวาจา ๔ อย่าง เป็นอย่างไร ?
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka