Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 23 หน้าที่ 76

เล่ม มมร. 23 หน้า 76 ข้อ 387
จักเป็นวันปรินิพพานของเรา นี้ พวกข้าพเจ้าจะทรงจำไว้ว่า เป็นธรรมไม่น่า เป็นไปได้ น่าอัศจรรย์ ของท่านพระพักกุละ ประการหนึ่ง. ว่าด้วยที่สุดความอัศจรรย์ [๓๘๗] ครั้งนั้นแล ท่านพระพักกุละ นั่งปรินิพพานแล้วในท่าม กลางภิกษุสงฆ์. ท่านพระกัสสปะกล่าวว่า ข้อที่ท่านพระพักกุละนั่งปรินิพพานแล้วใน ท่ามกลางภิกษุสงฆ์ นี้ พวกข้าพเจ้าจะทรงจำไว้ว่า เป็นธรรมไม่น่าเป็นไปได้ น่าอัศจรรย์ ของท่านพระพักกุละ อีกประการหนึ่ง. จบ พักกุลัตเถรัจฉริยัพภูตสูตร ที่ ๔
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka