พระไตรปิฎก

๑๐. อรัญญสูตร [๒๑] เทวดานั้น ครั้นยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้วแล ได้ ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วยคาถาว่า วรรณะของภิกษุทั้งหลายผู้อยู่ในป่า ฉันภัตอยู่หนเดียว เป็นสัตบุรุษผู้ประพฤติ ธรรมอันประเสริฐ ย่อมผ่องใสด้วยเหตุ อะไร. [๒๒] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า ภิกษุทั้งหลายไม่เศร้าโศกถึงปัจจัยที่ ล่วงแล้ว ไม่ปรารถนาปัจจัยที่ยังมาไม่ถึง เลี้ยงตนด้วยปัจจัยที่เกิดขึ้นเฉพาะหน้า วรรณะ(ของภิกษุทั้งหลายนั้น) ย่อมผ่องใส ด้วยเหตุนั้น เพราะความปรารถนาถึง ปัจจัยที่ยังไม่มาถึง และความโศกถึงปัจจัย ที่ล่วงแล้ว พวกพาลภิกษุจึงซูบซีด เหมือนต้นอ้อสดที่ถูกถอนเสียแล้ว ฉะนั้น จบ นฬวรรค ที่ ๑