พระไตรปิฎก

๓. มิตตสูตร [๑๖๒] เทวดาทูลถามว่า อะไรหนอเป็นมิตรของคนเดินทาง อะไรหนอเป็นมิตรในเรือนของตน อะไร เป็นมิตรของคนมีธุระเกิดขึ้น อะไรเป็น มิตรติดตามไปถึงภพหน้า. [๑๖๓] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า พวกเกวียน พวกโคต่างเป็นมิตร ของคนเดินทาง มารดาเป็นมิตรในเรือน ของตน สหายเป็นมิตรของคนผู้มีธุระเกิด ขึ้นเนืองๆ บุญที่ตนทำเองเป็นมิตรติดตาม ไปถึงภพหน้า. อรรถกถามิตตสูตร พึงทราบวินิจฉัยในมิตตสูตรที่ ๓ ต่อไป :- บทว่า สตฺโถ ได้แก่ คนเดินทางร่วมกัน หรือเดินทางด้วยลำแข้ง หรือว่าคนเดินทางด้วยเกวียน. บทว่า มิตฺตํ ได้แก่ เมื่อโรคเกิดขึ้นแล้ว บุคคลชื่อว่า เป็นมิตร เพราะนำไปด้วยวอ หรือว่าด้วยยานอื่นให้ถึงที่ด้วย ความปลอดภัย. บทว่า ในเรือนของตน ความว่า เมื่อโรคเห็นปานนั้น