พระไตรปิฎก

ได้แก่ อาศัยการตั้งชื่อเช่นมีคำว่า สมุทรเป็นต้น อธิบายว่า คาถาเมื่อเริ่มก็ ต้องอาศัยนาม (ชื่อ) อย่างใดอย่างหนึ่ง มีสมุทร แผ่นดินเป็นต้นนั่นแหละ แล้วจึงเริ่ม. บทว่า อาสโย แปลว่า เป็นที่อาศัย อธิบายว่า เพราะคาถา ทั้งหลายย่อมเป็นไปเพราะกวี ทั้งกวีนั้นก็เป็นที่อาศัยของคาถาทั้งหลาย ดังนี้. จบอรรถกถากวิสูตรที่ ๑๐ และจบชราวรรคที่ ๖ รวมพระสูตรในชราวรรคที่ ๖ ๑. ชราสูตร พร้อมทั้งอรรถกถา ๒. อชรสาสูตร พร้อมทั้งอรรถกถา ๓. มิตตสูตร พร้อมทั้งอรรถกถา ๔. วัตถุสูตร พร้อมทั้งอรรถกถา ๕. ปฐมชนสูตร พร้อมทั้งอรรถกถา ๖. ทุติยชนสูตร พร้อมทั้งอรรถกถา ๗. ตติยชนสูตร พร้อมทั้งอรรถกถา ๘. อุปปถสูตร พร้อมทั้งอรรถกถา ๙. ทุติยสูตร พร้อมทั้งอรรถกถา ๑๐. กวิสูตร พร้อมทั้งอรรถกถา