พระไตรปิฎก

๖. นชีรติสูตร [๒๐๙] เทวดาทูลถามว่า อะไรหนอย่อมทรุดโทรม อะไรไม่ ทรุดโทรม อะไรหนอท่านเรียกว่าทางผิด อะไรหนอเป็นอันตรายแห่งธรรม อะไร หนอสิ้นไปตามคืนและวัน อะไรหนอเป็น มลทินของพรหมจรรย์ อะไรไม่ใช่น้ำแต่ เป็นเครื่องชำระล้าง ในโลกมีช่องกี่ช่องที่จิต ไม่ตั้งอยู่ได้ข้าพระองค์มาเพื่อทูลถามพระ ผู้มีพระภาคเจ้า ไฉนข้าพระองค์จะรู้ความ อันนั้นได้. [๒๑๐] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า รูปของสัตว์ทั้งหลายย่อมทรุดโทรม นามและโคตรย่อมไม่ทรุดโทรม ราคะท่าน เรียกว่าทางผิด ความโลภเป็นอันตรายของ ธรรม วัยสิ้นไปตามคืนและวัน หญิงเป็น มลทินของพรหมจรรย์ หมู่สัตว์นี้ย่อมข้อง อยู่ในหญิงนี้ ตบะและพรหมจรรย์ทั้งสอง นั้น มิใช่นำแต่เป็นเครื่องชำระล้าง ใน โลกมีช่องอยู่ ๖ ช่องที่จิตไม่ตั้งอยู่ได้ คือ ความเกียจคร้าน ๑ ความประมาณ ๑ ความ ไม่หมั่น ๑ ความไม่สำรวม ๑ ความมักหลับ ๑.