Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 24 หน้าที่ 317

เล่ม มมร. 24 หน้า 317 ข้อ 219 220
๑๑. อรณสูตร [๒๑๙] เทวดาทูลถามว่า คนพวกไหนหนอไม่เป็นข้าศึกใน โลกนี้ พรหมจรรย์ที่อยู่จบแล้วของชน พวกไหน ย่อมไม่เสื่อม คนพวกไหนกำ- หนดรู้ความอยากได้ในโลกนี้ ความเป็น ไทมีแก่คนพวกไหนทุกเมื่อ มารดาบิดา หรือพี่น้องย่อมไหว้บุคคลนั้น ผู้ตั้งมั่นใน ศีล คือ ใครหนอ พวกกษัตริย์ ย่อมอภิ- วาทใครหนอในธรรมวินัยนี้ ผู้มีชาติต่ำ. [๒๒๐] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า สมณะทั้งหลายในธรรมวินัยนี้ ไม่ เป็นข้าศึกในโลก พรหมจรรย์ที่อยู่จบแล้ว ของสมณะทั้งหลายย่อมไม่เสื่อม สมณะ ทั้งหลายย่อมกำหนดรู้ความอยากได้ ความ เป็นไทย่อมมีแก่สมณะทั้งหลายทุกเมื่อ มารดาบิดาหรือพี่น้องย่อมไหว้บุคคลนั้น ผู้ตั้งมั่น (ในศีล) คือสมณะ ถึงพวก กษัตริย์ก็อภิวาทสมณะในธรรมวินัยนี้ ผู้มี ชาติต่ำ. จบ อรณสูตรที่ ๑๑ จบ ฆัตวาวรรคที่ ๘
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka