พระไตรปิฎก

เทวปุตตสังยุต วรรคที่ ๑ ๑. ปฐมกัสสปสูตร [๒๒๑] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้ :- สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ในพระวิหารเชตวัน อาราม ของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี กรุงสาวัตถี. ครั้งนั้น กัสสปเทวบุตร เมื่อสิ้นราตรีปฐมยาม มีวรรณะอันงามยิ่งนัก ทำพระวิหารเชตวันทั้งสิ้นให้สว่าง เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า ถวายบังคม แล้วได้ยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง กัสสปเทวบุตรได้ทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงประกาศภิกษุไว้แล้ว แต่ไม่ทรงประกาศคำสั่งสอน ของภิกษุ. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ดูก่อนกัสสปเทวบุตร ถ้าอย่างนั้นคำสั่ง สอนนั้น จงแจ่มแจ้ง ณ ที่นี้เถิด. [๒๒๒] กัสสปเทวบุตร ได้ทูลว่า บุคคลพึงศึกษาคำสุภาษิต ศึกษาการ เข้าไปนั่งใกล้สมณะ ศึกษาการนั่งในที่เร้น ลับแต่ผู้เดียว และศึกษาการสงบาระงับจิต. พระศาสดาได้ทรงพอพระทัย. ลำดับนั้น กัสสปเทวบุตรทราบว่า พระศาสดาทรงโปรดเราแล้ว จึง ถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้าทำประทักษิณแล้วอันตรธานไปในที่นั้นเอง.