พระไตรปิฎก

๗. นันทสูตร [๒๙๙] นันทเทพบุตร ครั้นยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง แล้วได้ กล่าวคาถานี้ในสำนักพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า กาลย่อมล่วงไป ราตรีย่อมผ่านไป ชั้นแห่งวัยย่อมละลำดับไป บุคคลเล็งเห็น ภัยในมรณะนี้ ควรทำบุญอันนำความสุข มาให้. [๓๐๐] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า กาลย่อมล่วงไป ราตรีย่อมผ่านไป ชั้นแห่งวัยย่อมละลำดับไป บุคคลเล็งเห็น ภัยในมรณะนี้ มุ่งต่อสันติ ควรละโลกา- มิสเสีย. ๘. นันทิวิสาลสูตร [๓๐๑] นันทิวิสาลเทพบุตร ครั้นยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว จึงได้กล่าวคาถาทูลถวายพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นมหาวีรบุรุษ สรีรยนต์ มีจักร ๔ มีทวาร ๙ เต็มไป ด้วยของไม่สะอาด ประกอบด้วยความ โลก ย่อมเป็นประดุจเปือกตม ไฉนจักมี ความออกไปจากทุกข์ได้.