เมฆมีสายฟ้าแลบแปลบปลาบ (เมฆอัน
ประกอบด้วยถ่องแถวแห่งสายฟ้า) มียอด
ตั้งร้อยกระหึ่มอยู่ ทำแผ่นดินให้โชกชุ่มอยู่
ย่อมทำที่ดอนและที่ลุ่มให้เต็ม แม้ฉันใด.
ทายกผู้มีศรัทธา เป็นบัณฑิตได้ฟัง
แล้ว ตกแต่งโภชนาหารเลี้ยงวณิพก ด้วย
ข้าวน้ำให้อิ่มหนำ บันเทิงใจ เที่ยวไปใน
โรงทาน สั่งว่า ท่านทั้งหลายจงให้ ท่าน
ทั้งหลายจงให้ ดังนี้ และทายกนั้นบันลือ
เสียงเหมือนเสียงกระหึ่มแห่งเมฆ เมื่อฝน
กำลังตก ธารแห่งบุญอันไพบูลย์นั้น
ย่อมหลั่งรดทายกผู้ให้ฉันนั้น.