พระไตรปิฎก

งำสัตว์ทั้งหลาย คือ พวกกษัตริย์ พวก พราหมณ์ พวกแพศย์ พวกศูทร พวก จัณฑาล และคนเทมูลฝอย ไม่เว้นใครๆ ไว้เลย ย่อมย่ำยีเสียสิ้น ณ ที่นั้น ไม่มียุทธ ภูมิสำหรับพลช้าง ไม่มียุทธภูมิสำหรับ พลรถ ไม่มียุทธภูมิสำหรับพลราบ และ ไม่อาจจะเอาชนะแม้ด้วยการรบด้วยมนต์ หรือด้วยทรัพย์ เพราะฉะนั้นแล บุรุษผู้ เป็นบัณฑิตมีปัญญา เมื่อเห็นประโยชน์ตน พึงตั้งศรัทธาไว้ในพระพุทธเจ้า ในพระ- ธรรมและในพระสงฆ์ ผู้ใดมีปกติประพฤติ ธรรมด้วยกาย ด้วยวาจา หรือด้วยใจ บัณฑิตทั้งหลายย่อมสรรเสริญผู้นั้น ใน โลกนี้นั่นเทียว ผู้นั้นละโลกนี้ไป ย่อม บันเทิงในสวรรค์. จบปัพพโตปมสูตร จบ โกสลสังยุต