Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 25 หน้าที่ 171

เล่ม มมร. 25 หน้า 171 ข้อ 605
ได้รับความสรรเสริญ ผู้นั้นชื่อว่าสั่งสมโทษ ด้วยปากเพราะโทษนั้น เขาย่อมไม่ประสบ ความสุข. ความปราชัยด้วยทรัพย์ในเพราะ การพนันทั้งหลาย พร้อมด้วยสิ่งของของ ตนทั้งหมดก็ดี พร้อมด้วยตนก็ดี ก็เป็น โทษเพียงเล็กน้อย. บุคคลใดทำใจให้ประทุษร้ายในท่าน ผู้ปฏิบัติดีทั้หลาย ความประทุษร้ายแห่ง ใจของบุคคลนั้นเป็นโทษใหญ่กว่า. บุคคลตั้งวาจาและใจอันลามกไว้ เป็นผู้มักติเตียนพระอริยเจ้า ย่อมเข้าถึง นรกซึ่งมีปริมาณแห่งอายุถึงแสนสามสิบ หกนิรัพพุทะ กับห้าอัพพุทะ. จบทุติยโกกาลิกสูตร จบปฐมวรรคที่ ๑
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka