Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 25 หน้าที่ 178

เล่ม มมร. 25 หน้า 178 ข้อ 609 610
๒. เทวทัตตสูตร ว่าด้วยสหัมบดีพรหมกล่าวตำหนิพระเทวทัต [๖๐๙] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้ :- สมัยหนึ่ง พระผู้มีพะระภาคเจ้าประทับอยู่ที่ภูเขาคิชฌกูฏ กรุงราชคฤห์ ในเมื่อพระเทวทัตหลีกไปแล้วไม่นาน. ครั้งนั้นแล ท้าวสหัมบดีพรหม เมื่อราตรีปฐมยามล่วงไปแล้ว มีรัศมี อันงดงามยิ่ง ยังภเขาคิชฌกูฏทั้งสิ้นให้สว่างแล้ว เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระ- ภาคเจ้ายังที่ประทับ ถวายอภิวาทพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้วได้ยืนอยู่ ณ ที่ควร ส่วนข้างหนึ่ง. [๖๑๐] ท้าวสหัมบดีพรหมยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้วปรารภ พระเทวทัต ได้กล่าวคาถานี้ในสำนักพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า ผลกล้วยแลย่อมฆ่าต้นกล้วย ขุยไผ่ ย่อมฆ่าต้นไผ่ ขุยอ้อย่อมฆ่าต้นอ้อ สัก- การะย่อมฆ่าบุรุษชั่ว เหมือนลูกในท้องฆ่า แม่ม้าอัสดร ฉะนั้น. อรรถกถาเทวทัตตสูตร ในเทวทัตตสูตรที่ ๒ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้ :- บทว่า อจิรปกฺกนฺเต ความว่า เมื่อพระเทวทัตทำลายสงฆ์แล้วจาก พระเวฬุวันไปยังคยาสีสะประเทศไม่นานนัก. บทว่า อสฺสตรึ ได้แก่ลูกเกิด แต่พ่อลาแม่ม้า. จบอรรถกถาเทวทัตตสูตรที่ ๒
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka