พระไตรปิฎก

ข้าแต่ท้าวสักกะ ขอพระองค์จงตรัสบอก ฐานะอันประเสริฐนั้นแก่ข้าพระองค์. [๘๕๙] ท้าวสักกะตรัสตอบว่า ที่ใด บุคคลเกียจคร้าน ไม่หมั่น ถึงความสุขล่วงส่วนได้ สุสิมะ เจ้าจงไป ณ ที่นั้น และจงพาเราไปให้ถึง ณ ที่นั้น ด้วยเถิด. [๘๖๐] สุสิมเทพบุตรทูลว่า ข้าแต่ท้าวสักกะ ผู้ประเสริฐกว่า เทวดา ข้าพระองค์ทั้งหลาย จะพึงได้ ความสุขใด โดยไม่ต้องทำการงาน ข้าแต่ ท้าวสักกะ ขอพระองค์จงตรัสบอก ความสุขนั้นอันประเสริฐ ที่ไม่มีความ แห้งใจ ไม่มีความคับแค้นแก่ข้าพระองค์ เถิด. [๘๖๑] ท้าวสักกะตรัสตอบว่า หากความสุขจะมีได้โดยไม่ต้องทำ การงาน ไม่ว่าในที่ไหน ๆ ใคร ๆ ย่อม ยังชีพอยู่ไม่ได้ เพราะนั่นเป็นทางแห่ง นิพพาน สุสิมะ เจ้าจงไป ณ ที่นั้น และ จงพาเราไปให้ถึง ณ ที่นั้น ด้วยเถิด.