พระไตรปิฎก

ทั้งหลาย ครั้งนั้นแล ได้ทราบว่า ท้าวสักกะจอมเทพขณะเสด็จลงจากเวชยันต- ปราสาท ทรงประนมอัญชลีนมัสการทิศเป็นอันมาก. [๙๒๙] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ครั้งนั้นแล มาตลีสังคาหกเทพบุตร ได้ทูลถามท้าวสักกะจอมเทพด้วยคาถาว่า พราหมณ์ทั้งหลายผู้บรรลุไตรวิชชา กษัตริย์ทั้งหลาย ณ ภูมิภาคทั้งหมด ท้าว มหาราชทั้งหลาย ๔ และทวยเทพชาวไตรทศผู้ มียศ ย่อมนอบน้อมพระองค์ ข้าแต่ท้าว สักกะ เมื่อเป็นเช่นนั้น พระองค์ทรง นอบน้อมท่านผู้ควรบูชาคนใด ท่านผู้ควร บูชาคนนั้นชื่อไรเล่า ขอเดชะ. [๙๓๐] ท้าวสักกะตรัสตอบว่า พราหมณ์ทั้งหลายผู้บรรลุไตรวิชชา กษัตริย์ทั้งหลาย ณ ภูมิภาคทั้งหมด ท้าว มหาราชทั้ง ๔ และทวยเทพชาวไตรทศผู้ มียศ นอบน้อมท่านผู้ใดซึ่งเป็นผู้สมบูรณ์ ด้วยศีล มีจิตตั้งมั่นตลอดกาลนาน ผู้บวช แล้วโดยชอบ มีพรหมจรรย์เป็นเบื้องหน้า คฤหัสถ์เหล่าใดเป็นผู้ทำบุญ มีศีล เป็น อุบาสกเลี้ยงดูภรรยาโดยชอบธรรม ดูก่อน มาตลี เรานอบน้อมคฤหัสห์เหล่านั้น.