พระไตรปิฎก

สักกปัญจกะที่ ๓ ๑. ฆัตวาสูตร ว่าด้วยผลการฆ่าความโกรธ [๙๔๓] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกเศรษฐี กรุงสาวัตถี. ครั้งนั้นแล ท้าวสักกะจอมเทพเสด็จเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า ครั้นแล้วทรงถวายบังคม แล้วประทับอยู่ ณ ที่สมควรส่วนหนึ่ง. [๙๔๔] ท้าวสักกะจอมเทพประทับอยู่ ณ ที่สมควรส่วนหนึ่ง เรียบ ร้อยแล้ว ได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วยคาถาว่า บุคคลฆ่าอะไรแล้ว จึงจะอยู่เป็นสุข ฆ่าอะไรแล้ว จึงจะไม่เศร้าโศก ข้าแต่ พระโคดม พระองค์ทรงชอบการฆ่าอะไร อันเป็นธรรมอย่างเอก. [๙๔๕] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า บุคคลฆ่าความโกรธเสียแล้ว ย่อม อยู่เป็นสุข ฆ่าความโกรธเสียแล้วย่อมไม่ เศร้าโศก ดูก่อนท้าววาสวะ พระอริยะเจ้า ทั้งหลายย่อมสรรเสริญ การฆ่าความโกรธ อันมีรากเป็นพิษมียอดหวาน เพราะ