พระไตรปิฎก

อย่ามี. บทว่า อครหิยํ มา ครหิตฺถ ความว่า อย่าติเตียนผู้ไม่ควรติเตียน คือบุคคลผู้เป็นขีณาสพ. จบอรรถกถาอัจจยสูตรที่ ๔ ๕. อักโกธสูตร ว่าด้วยความไม่โกรธ [๙๕๖] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้ :- สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อาราม ของอนาถบิณฑิกเศรษฐี กรุงสาวัตถี ในกาลครั้งนั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้า ตรัสเรียกภิกษุทั้งหลาย ฯลฯ [๙๕๗] พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสพระพุทธพจน์นี้ว่า ดูก่อนภิกษุ ทั้งหลาย เรื่องเคยมีมาแล้ว ท้าวสักกะจอมเทพ เมื่อจะทรงยังเทวดาชั้น ดาวดึงส์ให้พลอยยินดี ณ สุธรรมาสภา จึงได้ตรัสพระคาถานี้ในเวลานั้นว่า ความโกรธ อย่าได้ครอบงำท่าน ทั้งหลาย และท่านทั้งหลายอยู่ได้โกรธ ตอบต่อบุคคลผู้โกรธ ความไม่โกรธและ ความไม่เบียดเบียน ย่อมมีในท่านผู้ประ- เสริฐทุกเมื่อ ก็ความโกรธเปรียบปานดัง ภูเขา ย่อมย่ำยีคนลามก ฉะนี้แล. จบอักโกธสูตรที่ ๕ จบสักกปัญจกะ