Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 390

เล่ม มมร. 26 หน้า 390 ข้อ 310
แห่งสังขารตามเป็นจริง เมื่อไม่รู้ไม่เห็นความดับแห่งสังขารตามเป็นจริง พึงแสวงหาครู เพื่อความรู้ความดับแห่งสังขารตามเป็นจริง เมื่อไม่รู้ ไม่เห็นปฏิปทาอันให้ถึงความดับแห่งสังขารตามเป็นจริง พึงแสวงหาครู เพื่อความรู้ในปฏิปทาอันให้ถึงความดับแห่งสังขารตามเป็นจริง. [พึงกระทำกิจในอริยสัจ ๔ แห่งปัจจยาการทั้งปวง เป็นสูตรหนึ่ง ๆ] ๒. สูตรที่ ๒-๑๒ [๓๑๐] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลเมื่อไม่รู้ไม่เห็นชราและมรณะ ตามเป็นจริง พึงกระทำความศึกษาเพื่อความรู้ในชราและมรณะตามเป็น จริง. [เปยยาลอย่างนี้ พึงกระทำอันเป็นไปสัจจะ ๔] พึงกระทำความเพียร... พึงกระทำฉันทะ... พึงกระทำความ อุตสาหะ... พึงกระทำความไม่ย่อท้อ... พึงกระทำความเพียรแผดเผา กิเลส...พึงกระทำความเป็นผู้กล้า... พึงกระทำความเพียรเป็นไปติดต่อ... พึงกระทำสติ... พึงกระทำสัมปชัญญะ... พึงกระทำความไม่ประมาท... ดังนี้แล. จบอันตรเปยยาลที่ ๙ รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. สัตถุสูตร ๒. นขสิกขาสูตร ๓. โยคสูตร ๔. ฉันทสูตร ๕. อุสโสฬหิสูตร ๖. อัปปฏิวานิยสูตร ๗. อาตัปปสูตร ๘. วีริยสูตร ๙. สาตัจจสูตร ๑๐. สติสูตร ๑๑. สัมปชัญญสูตร ๑๒. อัปปมาทสูตร
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka