Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 522

เล่ม มมร. 26 หน้า 522 ข้อ 442
ชื่อเวปุลละ อยู่ทิศเหนือของภูเขาคิชฌกูฏ ใกล้ เมืองราชคฤห์ อันมีภูเขาล้อมรอบ เมื่อใดบุคคลเห็น อริยสัจ คือทุกข์ เหตุเกิดแห่งทุกข์ ความล่วงพ้น ทุกข์ และอริยมรรคมีองค์ ๘ อันยังสัตว์ให้ถึง ความสงบทุกข์ ด้วยปัญญาอันชอบ เมื่อนั้น เขา ท่องเที่ยว ๗ ครั้งเป็นอย่างมาก ก็เป็นผู้ทำที่สุดทุกข์ ได้ เพราะสิ้นสังโยชน์ทั้งปวง ดังนี้แล. จบปุคคลสูตรที่ ๑๐ จบปฐมวรรที่ ๑ รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. ติณกัฏฐสูตร ๒. ปฐวีสูตร ๓. อัสสุสูตร ๔. ขีรสูตร ๕. ปัพพตสูตร ๖. สาสปสูตร ๗. สาวกสูตร ๘. คงคาสูตร ๙. ทัณฑสูตร ๑๐. ปุคคลสูตร อรรถกถาปุคคลสูตรที่ ๑๐ พึงทราบวินิจฉัยในปุคคลสูตรที่ ๑๐ ดังต่อไปนี้. แม้ ๓ บทมีบทเป็นต้นว่า อฏฺิกงฺกโล ก็เป็นไวพจน์ของกอง กระดูกนั่นเอง. ก็สัตว์เหล่านี้ เวลาไม่มีกระดูกมากกว่าเวลามีกระดูก. ด้วยว่า กระดูกของสัตว์มีไส้เดือนเป็นต้นเหล่านั้นไม่มี. ส่วนสัตว์มีปลา และเต่าเป็นต้น มีกระดูกมากกว่าแล. เพราะฉะนั้น พึงถือเอาเฉพาะ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka