Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 648

เล่ม มมร. 26 หน้า 648 ข้อ 551 552
ติดลาภสักการะและสรรเสริญ ย่อมแสวงอนันตทุกข์ในนรกเป็นต้น. จบอรรถกถาอสนิสูตรที่ ๖ ๗. ทิฏฐิสูตร ว่าด้วยคนติดลาภสักการะเหมือนถูกแทงด้วยลูกศร [๕๕๑] พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อาราม ของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี กรุงสาวัตถี. ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระ- ภาคเจ้าได้ตรัสว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ลาภสักการะและความสรรเสริญ ทารุณ เผ็ดร้อน หยาบคาย เป็นอันตรายแก่การบรรลุธรรมอันเกษม จากโยคะ ซึ่งไม่มีธรรมอื่นยิ่งไปกว่า. [๕๕๒] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อะไรแทงใครด้วยลูกศรคือทิฏฐิ ลาภสักการะและความสรรเสริญ ย่อมตามถึงพระเสขะผู้ยังไม่บรรลุอรหัตผล คำว่า "ลูกศร" นี้ เป็นชื่อของลาภสักการะและความสรรเสริญ ดูก่อน ภิกษุทั้งหลาย ลาภสักการะและความสรรเสริญ ทารุณ ฯลฯ อย่างนี้แล เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้แหละ. จบทิฏฐิสูตรที่ ๗ อรรถกถาทิฏฐิสูตรที่ ๗ พึงทราบวินิจฉัยในทิฏฐิสูตรที่ ๗ ดังต่อไปนี้. บทว่า ทิฏฺิคเตน คือทิฏฐิ. บทว่า วิเสน คือกำซาบด้วยพิษ. บทว่า สลฺเลน คือลูกศร. จบอรรถกถาทิฏฐิสูตรที่ ๗
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka