Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 708

เล่ม มมร. 26 หน้า 708 ข้อ 642
สัตว์นั้นจุติจากนรก ชิ้นเนื้อนั่นแล ได้ปรากฏเป็นนิมิต. สัตว์นั้นจึงเกิด เป็นมังสเปสิเปรต. จบอรรถกถาเปสิสูตรที่ ๒ ๓. ปิณฑสูตร ว่าด้วยก้อนเนื้อลอยอยู่ในอากาศ [๖๔๒] ฯ ล ฯ ท่านพระมหาโมคคัลลานะได้ตอบว่า เมื่อผมลง มาจากภูเขาคิมฌกูฏ ได้เห็นก้อนเนื้อลอยอยู่ในเวหาส แร้งบ้าง กาบ้าง พญาแร้งบ้าง ต่างก็โผถลาตามจิกทิ้งก้อนเนื้อนั้น ได้ยินว่า ก้อนเนื้อนั้น ส่งเสียงร้องครวญคราง ฯล ฯ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัตว์นี้ได้เป็นคนฆ่า นกขาย อยู่ในกรุงราชคฤห์นี้เอง ฯ ล ฯ. จบปิณฑสูตรที่ ๓ อรรถกถาปิณฑสูตรที่ ๓ ในเรื่องก้อนเนื้อ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้. บทว่า สากุณิโก ความว่า ในเวลาจับนกมาขาย พรานนกเอาขน และหนังออก เหลือไว้แต่ก้อนเนื้อ ขายเลี้ยงชีพ. ด้วยเหตุนั้น ในเวลา ที่สัตว์นั้นจุติจากนรก ก้อนเนื้อนั่นแล ได้ปรากฏเป็นนิมิต. สัตว์นั้น จึงเกิดเป็นมังสปิณฑเปรต (เปรตก้อนเนื้อ). จบอรรถกถาปิณฑสูตรที่ ๓
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka