Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 717

เล่ม มมร. 26 หน้า 717 ข้อ 651
ด้วยสุขแต่อุจจาระและสุขแต่กาม เพราะเขามีส่วนเสมอกับกรรม จึง สัมผัสคูถ บังเกิดในหลุมคูถนั้นเพื่อเสวยทุกข์. จบอรรถกถาคูถขาทิสูตรที่ ๒ ๒. คูถขาทิสูตร ว่าด้วยบุรุษกินคูถ [๖๕๑] ฯ ล ฯ ท่านพระมหาโมคคัลลานะได้ตอบว่า เมื่อผมลง มาจากภูเขาคิชฌกูฏ ได้เห็นบุรุษผู้จมอยู่ในหลุมคูถ ใช้มือทั้งสองกอบคูถ กิน ฯ ล ฯ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัตว์นี้ได้เป็นพราหมณ์อยู่ในกรุงราชคฤห์ นี้เอง พราหมณ์นั้นนิมนต์พระภิกษุสงฆ์ในพระศาสนาของพระกัสสป- สัมมาสัมพุทธเจ้าด้วยภัตแล้ว เอาคูถใส่จนเต็มรางแล้ว ใช้ให้คนไปบอก เวลาแล้วกล่าวว่า ท่านเจ้าข้า ขอพวกท่านจงฉันและจงนำไปจนพอแก่ ความต้องการเถิด ฯ ล ฯ. จบคูถขาทิสูตรที่ ๒ อรรถกถาคูถขาทิสูตรที่ ๒ เรื่องบุรุษผู้กินคูถ ปรากฏชัดแล้วแล. จบอรรถกถาคูถขาทิสูตรที่ ๒
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka