พระไตรปิฎก

การอยู่ประพฤติพรหมจรรย์ เพื่อความสิ้นทุกข์โดยถูกต้อง จึงปรากฏ. [๒๕๔] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ดูก่อนภิกษุ เธอจะสำคัญ ความข้อนี้เป็นไฉน รูปเที่ยงหรือไม่เที่ยง ? ภิ. กราบทูลว่า ไม่เที่ยงพระเจ้าข้า. ภ. เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ เที่ยงหรือไม่เที่ยง ? ภิ. ไม่เที่ยง พระเจ้าข้า. ภ. ดูก่อนภิกษุ... เพราะเหตุนั้นแล อริยสาวกผู้ได้สดับแล้ว เห็นอยู่อย่างนี้... รู้ชัดว่า... กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มี. จบ นขสิขาสูตรที่ ๔ อรรถกถานขสิขาสูตรที่ ๕ คำทั้งหมด ในนขสิขาสูตรที่ ๕ มีนัย (ความหมาย) ดังกล่าวแล้วแล. จบ อรรถกถานขสิขาสูตรที่ ๕ ๖. สามุททกสูตร ว่าด้วยความไม่เที่ยงแท้แน่นอนแห่งขันธ์ ๕ [๒๕๕] กรุงสาวัตถี. เชตวนาราม. ภิกษุนั้นนั่ง ณ ที่สมควร ส่วนข้างหนึ่งแล้ว ได้ทูลคำดังต่อไปนี้ กะพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ มีหรือไม่ รูปบางอย่าง ที่เป็นของเที่ยง ยั่งยืน สืบต่อกันไป ไม่มีความแปรปรวนเป็นธรรมดา จักดำรงคงอยู่อย่างนั้น นั่นเอง เสมอด้วยสิ่งที่ยั่งยืนทั้งหลาย ?