Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 413

เล่ม มมร. 27 หน้า 413 ข้อ 352
พึงเกิดมีทิฏฐิอย่างนี้ว่า ตนก็อันนั้น โลกก็อันนั้น เรานั้นละโลกนี้ไปแล้ว จักเป็นผู้เที่ยง ยั่งยืน มั่นคง มีความไม่เปลี่ยนแปลงเป็นธรรมดา เพราะไม่อาศัยสิ่งนั้นบ้างหรือ ? ภิ. ไม่ใช่เช่นนั้น พระเจ้าข้า. ภ. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกผู้ได้สดับแล้ว เห็นอยู่อย่างนี้ ฯลฯ กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มี. จบ เอโสอัตตสูตรที่ ๓ อรรถกถาเอโสอัตตสูตรที่ ๓ ในสูตรที่ ๓ เป็นต้น คำว่า ทิฏฺฐิ เป็นต้น พระผู้มีพระภาคเจ้า ตรัสด้วยอัธยาศัยของบุคคล. จบ อรรถกถาเอโสอัตตสูตรที่ ๓ ๔. โนจเมสิยาสูตร๑ ว่าด้วยเหตุแห่งนัตถิกทิฏฐิ [๓๕๒] กรุงสาวัตถี. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสถามว่า ดูก่อน- ภิกษุทั้งหลาย เมื่ออะไรมีอยู่ เพราะอาศัยอะไร เพราะยึดมั่นอะไร จึงเกิดมีทิฏฐิอย่างนี้ว่า เราไม่พึงมี และบริขารของเราไม่พึงมี เราจักไม่มี บริขารของเราจักไม่มี ภิกษุทั้งหลายกราบทูลว่า ๑. สูตรที่ ๔-๙ ไม่มีอรรถกถาแก้
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka