Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 508

เล่ม มมร. 27 หน้า 508 ข้อ 454 455
๒๓. เอกันตสุขีสูตร ว่าด้วยอัตตาที่มีสุขโดยส่วนเดียว [๔๕๔] ฯลฯ อัตตาที่มีสุขโดยส่วนเดียว หลังจากตายไปแล้ว ย่อมไม่สลายไป. ฯลฯ จบ เอกันตสุขีสูตร อรรถกถาเอกันตสุขีสูตรที่ ๒๓ บทว่า เอกนฺตสุขี ได้แก่ ทิฏฐิที่เกิดขึ้นแก่บุคคลผู้ได้ฌาน ผู้ใช้ตักกะ (เป็นนักตักกวิทยา) และผู้ระลึกชาติได้. อธิบายว่า ทิฏฐิอย่างนี้ (อัตตามีสุขโดยส่วนเดียว) ย่อมเกิดขึ้น แม้แก่บุคคลผู้ได้ฌาน ใส่ใจถึงอัตตภาพที่มีสุขส่วนเดียวในอดีต. สำหรับบุคคลผู้ใช้ตักกะ ทิฏฐิย่อมเกิดขึ้น (อย่างนี้) ว่า ในปัจจุบัน เรามีสุขโดยส่วนเดียว. ฉันใด แม้ในอนาคต เราก็จักเป็นผู้มีสุขโดย ส่วนเดียว ฉันนั้น. ทิฏฐิอย่างนี้ย่อมเกิดขึ้น แม้แก่บุคคลผู้ระลึกชาติได้ คือระลึกถึง ภาวะที่เป็นสุขได้ถึง ๗-๘ ภพ. จบ อรรถกถาเอกันตสุขีสูตรที่ ๒๓ ๒๔. เอกันตทุกขีสูตร ว่าด้วยอัตตาที่มีทุกข์โดยส่วนเดียว [๔๕๕] อัตตาที่มีทุกข์โดยส่วนเดียว หลังจากตายไปแล้ว ย่อมไม่สลายไป ฯลฯ. จบ เอกันตทุกขีสูตร
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka