Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 615

เล่ม มมร. 27 หน้า 615 ข้อ 612
ภิกษุเหล่านั้นดีใจชื่นชมภาษิตของพระผู้มีพระภาคเจ้า ฉะนี้แล. จบ สัปปายการีสูตร (สูตรอีก ๕๐ สูตร พึงให้พิสดารโดยนัยนี้) จบ สมาธิสังยุต อรรถกถาสัปปายการีสูตรที่ ๑๐ บทว่า น สมาธิสฺมึ สปฺปายการี ความว่า ไม่สามารถจะ ทำธรรมที่เป็นสัปปายะ คือเป็นอุปการะแก่สมาธิให้บริบูรณ์ได้. จบ อรรถกถาสัปปายการีสูตรที่ ๑๐ ต่อจากนี้ไป พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสจตุกกะไว้ (โดย) ประกอบ เข้ากับบททั้งหลาย มีสมาบัติเป็นต้น. เนื้อความของจตุกกะเหล่านั้น พึงทราบตามนัยที่กล่าวแล้วนั่นแล. ส่วนสมาธิสังยุตในวรรคนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้โดยเป็นโลกิยฌานเท่านั้นแล จบ อรรถกถาสมาธิสังยุต อรรถกถาขันธวารวรรค คัมภีร์สังยุตตนิกาย ชื่อสารัตถปกาสินี จบบริบูรณ์ด้วยประการฉะนี้ จบ อรรถกถาสังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka