Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 28 หน้าที่ 185

เล่ม มมร. 28 หน้า 185 ข้อ 158
อุปาทานจึงดับ เพราะอุปาทานดับ ภพจึงดับ เพราะภพดับ ชาติจึงดับ เพราะชาติดับ ชรา มรณะ โสกะ ปริเทวะ ทุกข์ โทมนัส และ อุปายาสจึงดับ ความดับแห่งกองทุกข์ทั้งมวลนี้ ย่อมมีด้วยอาการอย่างนี้ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้แลเป็นความดับแห่งโลก. จบ โลกสูตรที่ ๔ อรรถกถาโลกสูตรที่ ๔ ในโลกสูตรที่ ๔ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้. บทว่า โลกสฺส ได้แก่สังขารโลก. จบ อรรถกถาโลกสูตรที่ ๔ ๕. เสยยสูตร ว่าด้วยอะไรทำให้ประเสริฐกว่ากัน [ ๑๕๘ ] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสถามว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่ออะไรมีเพราะยึดมั่นอะไร ถือมั่นอะไร จึงมีความสำคัญตนว่า ประเสริฐ กว่าเขา เสมอเขา หรือว่าเลวกว่าเขา. ภิกษุทั้งหลายกราบทูลว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ธรรมทั้งหลาย ของพวกข้าพระองค์ มีพระผู้มีพระภาคเจ้าเป็นมูล. พ. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อจักษุมี เพราะยึดมั่นจักษุ ถือมั่นจักษุ จึงมีความสำคัญตนว่า ประเสริฐกว่าเขา เสมอเขา หรือว่าเลวกว่าเขา ฯลฯ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka