พระไตรปิฎก

ถูกกระแสน้ำพัดไปในแม่น้ำคงคา ครั้นแล้วตรัสเรียกภิกษุทั้งหลายมา ตรัสถามว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายเห็นหรือไม่ ซุงท่อนใหญ่ โน้น ถูกกระแสน้ำพัดไปในแม่น้ำคงคา ภิกษุทั้งหลายกราบทูลว่า เห็น พระเจ้าข้า ฯลฯ เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสอย่างนี้แล้ว ท่านพระกิมมิละ ได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ฝั่งนี้ได้แก่อะไร. ฯลฯ ดูก่อนกิมมิละ ความเป็นผู้เน่าในภายในเป็นไฉน. ภิกษุในศาสนานี้ เป็นผู้ต้องอาบัติที่เศร้าหมองอย่างใดอย่างหนึ่ง การออกจากอาบัติเช่นนั้น ยังไม่ปรากฏ นี้เราเรียกว่าความเป็นเน่าในภายใน. จบ ทุติยทารุขันธสูตร ๕ อรรถกถาทุติยทารุขันธสูตรที่ ๕ ในทุติยทารุขันธสูตรที่ ๕ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้. บทว่า กิมฺมิลายํ ได้แก่ ในพระนคร มีชื่อว่า กิมมิละ บทว่า สํกิลิฏฺํ ความว่า จำเดิมแต่เวลาที่ปิดไว้ อาบัติที่ชื่อว่าไม่เศร้าหมอง ย่อมไม่มี. อาบัติที่เศร้าหมองเห็นปานนั้น. บทว่า วุฏฺานํ ทิสฺสติ ได้แก่การออกจากอาบัติ ด้วยปริวาส มานัต และ อัพภาน ย่อมปรากฏแล. จบ อรรถกถาทุติยทารุขันธสูตรที่ ๕