Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 29 หน้าที่ 92

เล่ม มมร. 29 หน้า 92 ข้อ 500
สา. มีอยู่ ผู้มีอายุ. ช. ดูก่อนท่านผู้มีอายุ ก็บรรดาเป็นไฉน ปฏิปทาเป็นไฉน เพื่อ ละราคะ โทสะ โมหะนั้น. สา. อริยมรรคประกอบด้วยองค์ ๘ คือ ความเห็นชอบ ฯลฯ ตั้งใจชอบ นี้แลเป็นมรรคา เป็นปฏิปทาเพื่อละราคะ โทสะ โมหะนั้น. ช. ดูก่อนท่านผู้มีอายุ มรรคาดีนัก ปฏิปทาดีนัก เพื่อละราคะ โทสะ โมหะนั้น และเพียงพอเพื่อความไม่ประมาท นะท่านสารีบุตร. จบ ธรรมวาทีปัญหาสูตรที่ ๓ อรรถกถาธรรมวาทีปัญหาสูตรที่ ๓ บทว่า เต โลเก สุคตา ความว่า ท่านเหล่านั้น ชื่อว่า ไป ดีแล้ว เพราะละราคะเป็นต้นไปแล้ว. บทว่า ทุกฺขสฺส โข อาวุโส ปริญฺตฺถํ ความว่า เพื่อกำหนดรู้วัฏทุกข์ จบ ธรรมวาทีปัญหาสูตรที่ ๓ ๔. ภิมัตถิยสูตร๑ ว่าด้วยประโยชน์แห่งการประพฤติพรหมจรรย์ [๕๐๐] ดูก่อนท่านสารีบุตร ท่านอยู่ประพฤติพรหมจรรย์ใน พระสมณะโคดม เพื่อประโยชน์อะไร ? ๑. สูตรที่ ๔-๑๓ ไม่มีอรรถกถาแก้.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka