พระไตรปิฎก

๑๐. ทุติยอุปาทสูตร โพชฌงค์ ๗ ไม่เกิดนอกวินัยของพระสุคต [๔๐๘] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โพชฌงค์ ๗ ประการนี้ อันภิกษุ เจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว ที่ยังไม่เกิด ยาอมเกิดขึ้น ย่อมไม่เกิดขึ้นนอกวินัย ของพระสุคต โพชฌงค์ ๗ เป็นไฉน คือ สติสัมโพชฌงค์ ฯลฯ อุเบกขา- สัมโพชฌงค์ โพชฌงค์ ๗ ประการนี้แล อันภิกษุเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว ที่ยังไม่เกิด ย่อมเกิดขึ้น ย่อมไม่เกิดขึ้นนอกวินัยของพระสุคต. จบทุติยอุปาทสูตรที่ ๑๐ จบปัพพตวรรคที่ ๑ อรรถกถาทุติยอุปาทสูตรที่ ๑๐ พึงทราบวินิจฉัยในทุติยอุปาทสูตรที่ ๑๐. บทว่า นาญฺตฺร สุคตวินยา ความว่า เว้นพระโอวาทของ พระสุคตเจ้าเสีย โพชฌงค์ย่อมไม่เกิดขึ้น ดังนี้. จบอรรถกถาทุติยอุปาทสูตรที่ ๑๐ จบปัพพตวรรควรรณนาที่ ๑ รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. หิมวันตสูตร ๒. กายสูตร ๓. สีลสูตร ๔. วัตตสูตร ๕. ภิกขุสูตร ๖. กุณฑลิยสูตร ๗. กุฎสูตร ๘. อุปวาณสูตร ๙. ปฐม- อุปาทสูตร ๑๐. ทุติยอุปาทสูตร พร้อมทั้งอรรถกถา.