Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 31 หน้าที่ 209

เล่ม มมร. 31 หน้า 209 ข้อ 1298 1299
๑๓. ทุติยวิชชาสูตร ว่าด้วยการเห็นจุติและอุบัติ [๑๒๙๘] ดูก่อนผู้มีอายุทั้งหลาย อนึ่ง เราย่อมเห็นหมู่สัตว์ที่กำลัง จุติ กำลังอุบัติ ฯลฯ ด้วยทิพจักษุอันบริสุทธิ์ล่วงจักษุของมนุษย์ ย่อมรู้ชัดซึ่ง หมู่สัตว์ผู้เป็นไปตามกรรม ฯลฯ เพราะได้เจริญ ได้กระทำให้มากซึ่งสติปัฏฐาน ๔ เหล่านี้. จบทุติยวิชชาสูตรที่ ๑๓ ๑๔. ตติยวิชชาสูตร ว่าด้วยการทำอาสวะให้สิ้นไป [๑๒๙๙] ดูก่อนผู้มีอายุทั้งหลาย อนึ่ง เราย่อมกระทำให้แจ้งซึ่ง เจโตวิมุตติ ปัญญาวิมุตติ อันหาอาสวะมิได้ เพราะอาสวะทั้งหลายสิ้นไปด้วย ปัญญาอันยิ่งเอง ในปัจจุบัน เข้าถึงอยู่ เพราะได้เจริญ ได้กระทำให้มากซึ่ง สติปัฏฐาน ๔ เหล่านี้. จบตติยวิชชาสูตรที่ ๑๔ จบทุติยวรรคที่ ๒ จบอนุรุทธสังยุต
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka