Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 32 หน้าที่ 4

เล่ม มมร. 32 หน้า 4 ข้อ 11
มโนรถปูรณี อรรถกถาอังคุตตรนิกาย อรรถกถาเอกนิบาต อารัมภกถา ข้าพเจ้า (พระพุทธโฆสาจารย์) ขอไหว้ พระสุคต ผู้หลุดพ้นจากคติ ผู้มีพระทัยเยือกเย็น ด้วยพระกรุณา ผู้มีมืดคือโมหะ อันแสงสว่าง แห่งปัญญาขจัดแล้ว ผู้เป็นครูของชาวโลก พร้อมทั้งมนุษย์และเทวดา พระพุทธเจ้าทรงเจริญและทำให้แจ้งคุณ เครื่องเป็นพระพุทธเจ้า เข้าถึงธรรมใดอัน ปราศจากมลทิน ข้าพเจ้าขอไหว้ธรรมนั้น อัน ยอดเยี่ยม. ข้าพเจ้าขอไหว้ ด้วยเศียรเกล้าซึ่งพระ อริยสงฆ์ทั้ง ๘ ผู้เป็นโอรสของพระตถาคตเจ้า ผู้ย่ำยีเสยซึ่งกองทัพมาร. บุญใดสำเร็จด้วยการไหว้พระรัตนตรัย ของข้าพเจ้าผู้มีจิต เลื่อมใสดังกล่าวมาฉะนี้ ข้าพเจ้าเป็นผู้ที่อานุภาพแห่งบุญนั้น ช่วยขจัด อันตรายแล้ว จักถอดภาษาสีหลออกจากคัมภีร์อรรถกถา ซึ่งพระ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka