Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 294

เล่ม มมร. 33 หน้า 294 ข้อ 248
เกิดขึ้น เกิดขึ้นยาก. ความจริง การที่จะพูดว่า ท่านทั้งหลายจงให้ผ้า เพียง ๔ ศอก หรือภัตตาหารประมาณข้าวสารฟายมือหนึ่ง หรือบรรณ- ศาลาประมาณ ๔ ศอก หรือเภสัชมีเนยใสเนยข้นเป็นต้นเพียงนิดหน่อย ดังนี้ก็ดี การนำออกให้ก็ดี ทำได้ยาก เหมือนกองทัพ ๒ ฝ่ายเข้าทำ สงครามกัน. เพราะเหตุนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงตรัสว่า ทานํ จ ยุทฺธํ จ สมานมาหุ อปฺปาปิ สนฺตา พหุกํ ชิเนนฺติ อปฺปํปิ เจ สทฺทหาโน ททาติ เตเนว โส โหติ สุขี ปรตฺถ. ทานและการยุทธ์ท่านว่าเสมอกัน สัตบุรุษถึงน้อย ก็ชนะคนมากได้ ถ้ามีศรัทธา ถึงจะให้น้อย เขา ย่อมมีความสุขในโลกอื่น ด้วยเหตุนั้นแหละ ดังนี้. บทว่า อคารสฺมา อนคาริยํ ปพฺพชิตานํ ความว่า ออกจาก เรือนเข้าบรรพชาอย่างผู้ไม่มีเรือน เว้นกสิกรรมและโครักขกรรมเป็นต้น ที่นำประโยชน์เกื้อกูลมาแก่เรือน คือแก่ผู้ครองเรือน. บทว่า สพฺพูปธิ- ปฏินิสฺสคฺคตฺตํ ปธานํ ความว่า ความเพียรที่เกิดร่วมกับวิปัสสนาและ มรรค เพื่อประโยชน์พระนิพพาน กล่าวคือสลัดออกซึ่งอุปธิ คือขันธ์ กิเลส และอภิสังขาร. บทว่า ตสฺมา ความว่า เพราะความเพียร ๒ อย่าง นี้เกิดได้ยาก. จบอรรถกถาสูตรที่ ๒
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka