Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 439

เล่ม มมร. 33 หน้า 439 ข้อ 321
อรรถกถาสูตรที่ ๑๑</H3 ในสูตรที่ ๑๑ (ข้อ ๓๑๙) มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้. บทว่า สปฺปีติการมฺมณํ ได้แก่ สุขที่เกิดขึ้นแก่ผู้พิจารณาฌาน ทั้งสอง ที่มีปีติเป็นอารมณ์ แม้ในฌาน ที่ไม่มีปีติเป็นอารมณ์ ก็นัย นี้แหละ. จบอรรถกถาสูตรที่ ๑๑ อรรถกถาสูตรที่ ๑๒ ในสูตรที่ ๑๒ (ข้อ ๓๒๐) มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้. จบอรรถกถาสูตรที่ ๑๒ อรรถกถาสูตรที่ ๑๓ ในสูตรที่ ๑๓ (ข้อ ๓๒๑) มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้. บทว่า รูปารมฺมณํ ได้แก่ สุขที่เกิดขึ้นเพราะปรารภรูปอย่างใด อย่างหนึ่ง อันเป็นอารมณ์ของรูปาวรจตุตถฌาน. บทว่า อรูปารมฺมณํ ได้แก่ สุขที่เกิดขึ้นเพราะปรารภอรูปอย่างใดอย่างหนึ่ง อันเป็นอารมณ์ ของอรูปาวจรฌาน. จบอรรถกถาสูตรที่ ๑๓ จบสุขวรรคที่ ๒
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka