พระไตรปิฎก

อรรถกถาสูตรที่ ๖ สูตรที่ ๖ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้. บทว่า อปฺปสาทนีเย าเน ได้แก่ ในเหตุที่ทำให้ไม่เลื่อมใส บทว่า ปสาทํ อุปธํเสติ ความว่า ให้เกิดความเลื่อมใสในข้อปฏิบัติชั่ว ข้อปฏิบัติผิด ว่านี้ข้อปฏิบัติดี ข้อปฏิบัติชอบ ดังนี้. บทว่า ปสาทนีเย าเน อปฺปสาทํ ความว่า ให้เกิดความไม่เลื่อมใสในข้อปฏิบัติดีข้อ ปฏิบัติชอบว่า นี้ข้อปฏิบัติชั่ว นี้ข้อปฏิบัติผิด ดังนี้. คำที่เหลือในสูตรนี้ ง่ายทั้งนั้น. จบอรรถกถาสูตรที่ ๖ อรรถกถาสูตรที่ ๗ สูตรที่ ๗ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้. บทว่า ทฺวีสุ ได้แก่ในโอกาสสอง ในเหตุสอง. บทว่า มิจฺฉา- ปฏิปชฺชมาโน ได้แก่ ถือข้อปฏิบัติผิด. บทว่า มาตริ จ ปิตริ จ ความว่า ปฏิบัติผิดในมารดาเหมือนนายมิตตวินทุกะ ปฏิบัติผิดในบิดา เหมือนพระเจ้าอชาตศัตรู. ธรรมฝ่ายขาวพึงทราบตามนัยที่กล่าวแล้วนั่นแล จบอรรถกถาสูตรที่ ๗ อรรถกถาสูตรที่ ๘ สูตรที่ ๘ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้. บทว่า ตถาคเต จ ตถาคตสาวเก เจ ความว่า ปฏิบัติผิดใน พระตถาคต เช่นพระเทวทัต และปฏิบัติผิดในสาวกของพระตถาคต