Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 489

เล่ม มมร. 33 หน้า 489 ข้อ 407
ความเจริญด้วยธรรม ชื่อว่า ธรรมวุฒิ. จบอรรถกถาสูตรที่ ๙ อรรถกถาสูตรที่ ๑๐ ในสูตรที่ ๑๐ (ข้อ ๔๐๕) อามิสที่ทำให้เกิดความยินดี ชื่อว่า อามิสรัตนะ ธรรม ชื่อว่า ธรรมรัตนะ. จบอรรถกถาสูตรที่ ๑๐ อรรถกถาสูตรที่ ๑๑ ในสูตรที่ ๑๑ (ข้อ ๔๐๖) การสะสมเพิ่มพูนอามิส ชื่อว่า อามิสสันนิจยะ การสะสมเพิ่มพูนธรรม ชื่อว่า ธรรมสันนิจยะ. จบอรรถกถาสูตรที่ ๑๑ อรรถกถาสูตรที่ ๑๒ ในสูตรที่ ๑๒ (ข้อ ๔๐๗) ความไพบูลย์แห่งอามิส ชื่อว่า อามิสเวปุลละ ความไพบูลย์แห่งธรรม ชื่อว่า ธรรมเวปุลละ แล. จบอรรถกถาสูตรที่ ๑๒ จบสันถารวรรคที่ ๔
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka