พระไตรปิฎก

ก็บุคคลสองตาเป็นอย่างไร บุคคลลางคนในโลกนี้ มีดวงตาที่เป็น เหตุจะให้ได้โภคทรัพย์ ฯลฯ ทั้งมีดวงตาที่เป็นเหตุจะให้รู้ธรรมทั้งหลาย ฯลฯ นี่ ภิกษุทั้งหลาย เราเรียกว่า บุคคลสองตา. นี้แล ภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๓ มีอยู่ในโลก. (นิคมคาถา) คนตาบอดมืด เคราะห์ร้ายทั้ง ๒ ทาง คือ โภคทรัพย์อย่างที่ว่าก็ไม่มี ความดีก็ ไม่ทำ. ส่วนอีกคนหนึ่งนี้ เรียกว่า บุคคล ตาเดียว ไม่เกี่ยวในเรื่องธรรม และ อธรรม แสวงหาแต่โภคทรัพย์ เป็นคน ครองกามที่ฉลาดรวบรวมทรัพย์ ด้วยการ ขโมย การโกงและการปลิ้นปล้อน บุคคล ตาเดียวนั้นจากโลกนี้ ไปนรก ย่อมเดือด- ร้อน. ส่วนผู้ที่เรียกว่า คนสองตา เป็น บุคคลประเสริฐ ให้ทรัพย์ที่ได้ด้วยความ ขยัน จากกองโภคะที่ตนหาได้โดยชอบ (เป็นทาน) มีความคิดสูง มีใจไม่เคลือบ- แคลง ย่อมเข้าถึงฐานะอันเจริญ ซึ่งเป็น ฐานะที่ถึงแล้วไม่เศร้าใจ.