พระไตรปิฎก

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราได้ฟังเรื่องนั้นต่อผู้อื่น เป็นสมณะหรือ พราหมณ์ก็ตาม จึงมากล่าวอย่างนี้ หามิได้ ที่จริง เรากล่าวเรื่องที่เราได้รู้เอง ได้เห็นเอง แจ่มแจ้งเองทีเดียว. คนเหล่าใดถูกเทวทูตเตือนแล้วยัง ประมาทอยู่ คนเหล่านั้น ย่อมเข้าถึงกาย อันเลว โศกเศร้าสิ้นกาลนาน ฝ่ายคนเหล่าใด เป็นสัตบุรุษผู้สงบ ในโลกนี้ ถูกเทวทูตเตือนแล้วไม่ประมาท ในธรรมของพระอริยเจ้าเสมอไป เห็นภัย ในเพราะอุปาทานอันเป็นแดนเกิดแห่งชาติ และมรณะ เลิกยึดถือ หลุดพ้นไปเพราะ สิ้นชาติและมรณะ คนเหล่านั้น ถึงความ เกษมเป็นสุข ดับทุกข์ได้ในชาติปัจจุบัน พ้นเวรภัยทั้งปวง ล่วงทุกข์ทั้งหมด. จบทูตสูตรที่ ๖