พระไตรปิฎก

ฉันเดียวกัน ครั้นเมื่อโลกอันชรา- มรณะไหม้อยู่อย่างนี้แล้ว ชาวโลกพึงขน ออกด้วยการให้ทานเถิด สิ่งที่ให้เป็นทาน ไปแล้ว จัดว่าได้ขนออกอย่างดีแล้ว ความสำรวมทางกายทางวาจาทางใจ อันใดในโลกนี้ คือเมื่อยังเป็นอยู่บุคคลอยู่ได้ ทำบุญอันใดไว้ บุญอันนั้นย่อมเป็นไปเพื่อ ความสุขแก่เขาผู้ละ (โลกนี้) ไป. จบทุติยชนสูตรที่ ๒ อรรถกถาทุติยชนสูตร พึงทราบวินิจฉัยในทุติยชนสูตรที่ ๒ ดังต่อไปนี้:- บทว่า ภาชนํ ได้แก่ ภัณฑะอย่างใดอย่างหนึ่ง. บทที่เหลือพึงทราบ ตามนัยที่กล่าวไว้แล้ว ในสูตรที่ ๑. จบอรรถกถาทุติยชนสูตรที่ ๒