พระไตรปิฎก

อรรถกถาปฐมสิกขาสูตร ในสูตรที่ ๙ มีความหมายง่ายทั้งนั้น. แม้ในสูตรนี้ พระผู้มีพระ ภาคเจ้าตรัสสิกขา ๓ ไว้ปนกันแล. จบอรรถกถาปฐมสิกขาสูตรที่ ๙ ๑๐. ทุติยสิกขาสูตร ว่าด้วยไตรสิกขา [๕๓๐] (สูตรนี้ ตอนต้นเหมือนสูตรก่อน ต่างกันแต่ตอนแก้ อธิ- ปัญญาสิกขา คือสูตรก่อนแสดงอริยสัจเป็นอธิปัญญาสิกขา ส่วนสูตรนี้ แสดงพระอรหัต เป็นอธิปัญญาสิกขา และมีนิคมคาถาดังนี้) อธิปัญญาสิกขาเป็นอย่างไร ? ภิกษุในพระธรรมวินัยนี้ กระทำ ให้แจ้งซึ่งเจโตวิมุตติปัญญาวิมุตติ ฯลฯ ในปัจจุบันนี้ นี้เรียกว่าอธิปัญญา- สิกขา ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้แลสิกขา ๓ ผู้มีความเพียร มีกำลัง มีปัญญา มี ความพินิจ มีสติ รักษาอันทรีย์ พึงประพฤติ อธิศีล อธิจิต และอธิปัญญา ก่อนอย่างใด ภายหลังก็อย่างนั้น ภายหลังอย่างใด ก่อนก็อย่างนั้น ต่ำอย่างใด สูงก็อย่างนั้น