Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 34 หน้าที่ 577

เล่ม มมร. 34 หน้า 577 ข้อ 578 579
อรรถกถาเกสกัมพลสูตร พึงทราบวินิจฉัยในเกสกัมพลสูตรที่ ๕ ดังต่อไปนี้ :- บทว่า ตนิตาวุตานํ วตฺถานํ เป็นฉัฏฐีวิภัติ ลงในอรรถแห่ง ปฐมาวิภัติ. อธิบายว่า ได้แก่ผ้าที่ทอด้วยเส้นด้าย. ผ้ากัมพลทีทอด้วยผมมนุษย์ ชื่อว่า เกสกัมพล. แม้บทว่า ปวาทนํ นี้ ก็เป็นฉัฏฐีวิภัติ ลงในอรรถ แห่งปฐมาวิภัติ. บทว่า ปฏิกิฏีโ ความว่า ลัทธิหลัง เลว. บทว่า โมฆปุริโส แปลว่า บุรุษเปล่า คือ บุรุษหลงงมงาย. บทว่า ปฏิพาหติ แปลว่า ปฏิเสธ. บทว่า ขิปฺปํ อุฑฺเฑยฺย ได้แก่ ดักไซ. จบอรรถกถาเกสกัมพลสูตรที่ ๕ ๖. สัมปทาสูตร ว่าด้วยสัมปทา ๓ อย่าง [๕๗๘] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัมปทา (สมบัติ) ๓ นี้ สัมปทา ๓ คืออะไร คือสัทธาสัมปทา (สมบัติคือศรัทธา) สีลสัมปทา (สมบัติคือศีล) ปัญญาสัมปทา (สมบัติคือปัญญา) นี้ สัมปทา ๓. จบสัมปทาสูตรที่ ๖ ๗. วุฑฒิสูตร ว่าด้วยวุฑฒิ ๓ อย่าง [๕๗๙] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย วุฑฒิ (ความเจริญ) ๓ นี้ วุฑฒิ ๓ คือ อะไร คือ สัทธาวุฑฒิ (ความเจริญแห่งศรัทธา) สีลวุฑฒิ (ความเจริญแห่งศีล) ปัญญาวุฑฒิ (ความเจริญแห่งปัญญา) นี้วุฑฒิ ๓. จบวุฑฒิสูตรที่ ๗
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka