Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 35 หน้าที่ 51

เล่ม มมร. 35 หน้า 51 ข้อ 20
ความกลัว ชนเหล่านั้น เป็นสัตบุรุษ ควรสรรเสริญ นั่นเราเรียกว่า เป็นผู้ผุด- ผ่องในบริษัท พระสมณะผู้รู้ตรัสไว้อย่าง นี้แล. จบภัตตุเทสกสูตรที่ ๑๐ จบจรวรรคที่ ๒ อรรถกถาภัตตุเทสกสูตร พึงทราบวินิจฉัยในภัตตุเทสกสูตรที่ ๑๐ ดังต่อไปนี้ :- บทว่า ภตฺตุทฺเทสโก ได้แก่ ภิกษุผู้แจกสลากภัตเป็นต้น . บทว่า กาเมสุ อสญฺตา ความว่า เหล่าชนผู้มีกิเลสกามไม่สำรวมในวัตถุกาม ทั้งหลาย. บทว่า ปริสกสาโว จ ปเนส วุจฺจติ ความว่า บริษัทเห็น ปานนี้ เรียกชื่อว่า หยากเยื่อในบริษัท. บทว่า สมเณน ได้แก่ พระ- พุทธสมณะผู้รู้. บทว่า ปริสาย มณฺโฑ จ ปเนส วุจฺจติ ความว่า บริษัทเห็นปานนี้ เรียกว่า เป็นผู้ผ่องใสในบริษัท เพราะความผ่องใส. จบอรรถกถาภัตตุเทสกสูตรที่ ๑๐ จบจรวรรควรรณนาที่ ๒ รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. จารสูตร ๒. สีลสูตร ๓. ปธานสูตร ๔. สังวรสูตร ๕. ปัญญัตติสูตร ๖. โสขุมมสูตร ๗. ปฐมอคติสูตร ๘. ทุติยอคติสูตร ๙. ตติยอคติสูตร ๑๐. ภัตตุเทสกสูตร และอรรถกถา.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka