Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 35 หน้าที่ 73

เล่ม มมร. 35 หน้า 73 ข้อ 24
ภายนอกนี่ค่ะ คิดว่า พวกนี้มิใช่สมณะ จึงถ่มน้ำลายเดินกลับไปยังสถานที่ อยู่ของตน. ครั้งนั้น พวกชีเปลือยพูดว่า ท่านมหาเศรษฐี หญิงกาลกรรณี เช่นนี้ ท่านได้มาแต่ไหน ทั่วชมพูทวีป ไม่มีหญิงสาวอื่นหรือ แล้วก็พากัน บริภาษเศรษฐี. ท่านเศรษฐีจึงขอร้องว่า ท่านอาจารย์ กรรมอันข้าพเจ้ารู้ หรือไม่รู้ ก็ได้ทำลงไปแล้วละ. ข้าพเจ้าจักรู้เรื่องนั้น ดังนี้ ส่งพวกชีเปลือย ไปแล้ว ก็ไปหานางสุภัททาถามว่า แม่หนู เหตุไร เจ้าจึงได้ทำอย่างนี้ เหตุไร เจ้าจึงทำให้พระอรหันต์อับอาย. นางตอบว่า คุณพ่อขา ธรรมดาว่าพระอรหันต์ ไม่เป็นอย่างนี้. ครั้งนั้นท่านเศรษฐี จึงพูดกะนางว่า สมณะของเจ้าเป็นอย่างไร เจ้าจึง สรรเสริญท่านักหนา สมณะของเจ้ามีศีล อย่างไร มีมรรยาทอย่างไร เจ้าถูกถาม แล้ว จงบอกความข้อนั้นแก่พ่อ. นางจึงตอบว่า ท่านผู้มีอันทรีย์สงบ ใจสงบ ตั้งอยู่ ในมรรคมีคุณอันสงบ มีจักษุทอดลง พูดพอประมาณ สมณะของลูกเป็นเช่นนี้ เจ้าค่ะ สมณะเหล่านั้นตัดเครื่องผูก เข้าป่า อยู่แต่ลำพัง ไม่มีเพื่อน เหมือนช้างตัด เครื่องผูก สมณะของลูกเป็นเช่นนี้เจ้าค่ะ. ครั้นกล่าวอย่างนี้แล้ว จึงยืนกล่าวพระคุณของพระรัตนตรัยต่อหน้า เศรษฐี. เศรษฐี ฟังคำของนางแล้ว จึงกล่าวว่า ถ้าเป็นเช่นนั้น เราจะนำ สมณะของเจ้ามาทำมงคลดังนี้ . นางถามว่า คุณพ่อจะทำเมื่อไร. เศรษฐีคิดว่า
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka