พระไตรปิฎก

๖. กุหสูตร ว่าด้วยภิกษุผู้นับถือและไม่นับถือตลอด [๒๖] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุเหล่าใดหลอกลวง ดื้อรั้น พล่ามเพ้อ ไว้ตัว เย่อหยิ่ง ใจไม่มั่น ภิกษุเหล่านั้นนับว่าไม่นับถือเรา และชื่อว่าออกไป นอกพระธรรมวินัยนี้แล้ว ภิกษุเหล่านั้นย่อมไม่ถึงความเจริญงอกงามไพบูลย์ ให้พระธรรมวินัยนี้. ส่วนภิกษุเหล่าใดไม่หลอกลวง ไม่พล่ามเพ้อ ฉลาด ไม่ดื้อรั้น ใจมั่นคงดี ภิกษุเหล่านั้นนับว่านับถือเรา และไม่ออกไปนอกพระธรรมวินัยนี้ ภิกษุเหล่านั้นย่อมถึงความเจริญงอกงามไพบูลย์ในพระธรรมวินัยนี้ ภิกษุเหล่าใดหลอกลวง ดื้อรั้น พล่ามเพ้อ ไว้ตัว เย่อหยิ่ง และใจไม่มั่น ภิกษุเหล่านั้น ย่อมไม่งก งามในพระธรรม ที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าสมบัติ ภิกษุเหล่าใดไม่หลอกลวง ไม่ พล่ามเพ้อ ฉลาด ไม่ดิ้นรน ใจมั่นคงดี ภิกษุเหล่านั้นแล ย่อนงอกงามในพระ. ธรรมที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดง แล้ว. จบกุหสูตรที่ ๖