พระไตรปิฎก

ย่ำยีความไม่ยินดีเสียได้ ความไม่ยินดีหาย่ำยีเธอได้ไม่ ที่เป็นเช่นนั้นเพราะเหตุ อะไร เพราะเหตุว่าภิกษุผู้มีปัญญาย่อมเป็นผู้ข่นได้ทั้งความไม่ยินดีทั้งความ ยินดี. ความไม่ยินดีหาย่ำยีภิกษุผู้มีปัญญา ได้ไม่ ความไม่ยินดีหาครอบงำภิกษุผู้มี ปัญญาได้ไม่ แต่ภิกษุผู้มีปัญญาย่ำยีความ ไม่ยินดีได้ เพราะภิกษุผู้มีปัญญาเป็นผู้ข่ม ความไม่ยินดีได้. ใครจะมาขัดขวางภิกษุผู้ละกรรม ทั้งปวง ผู้ถ่ายถอน (กิเลส) แล้วไว้ (มิให้ บรรลุวิมุตติ) ได้ ใครจะควรติภิกษุ (ผู้ บริสุทธิ์) ดุจแท่งทองชมพูนุทนั้นเล่า แม้ เหล่าเทวดาก็ย่อมชมถึงพรหมก็สรรเสริญ. จบอริยวังสสูตรที่ ๘ อรรถกถาอริยวังสสูตร อริยวังสสูตรที่ ๘ ตั้งขึ้นมีอัธยาศัยของพระองค์เป็นอัตถุปปัตติเหตุ เกิดเรื่อง ได้ยินว่า พระผู้มีพระภาคเจ้า ประทับนั่งเหนือบวรพุทธาสน์ที่เขา จัดถวาย ณ ธรรมสภา พระเชตวันมหาวิหาร ตรัสเรียกภิกษุสี่หมิ่นรูป ผู้นั่ง แวดล้อมว่า ภิกฺขเว ดังนี้แล้ว จึงทรงเริ่มมหาอริยวังสสูตรนี้ว่า จตฺตาโรเม ภิกฺขเว อริยวํสา เป็นต้น ด้วยอำนาจอัธยาศัยของพระองค์บ้าง ของบุคคล